اخبار و گزارش

بیش از ۴۰ سال با پهلوان نام آور اسفراین

اسفراین از دیرباز شهر کشتی بوده و در این ورزش نام آوران و پهلوانان به نامی را در خود پرورش داده است.

کشتی باچوخه با قدمتی تاریخی مربوط به این سرزمین است که همه ساله در گود چشمه زینل خان اسفراین در ۱۴ فرورردین برگزار می شود.

در این میان احمد سدیدی یکی از قهرمانان سنگین وزن کشتی است که به جز پهلوانی و قهرمانی کشوری و جهانی در کشتی آزاد و فرنگی از کسانی بوده که زحمات بسیاری برای کشتی باچوخه اسفراین کشیده است.

او سالیان زیادی داوری های این مسابقات را به عهده داشته و اگر امروز مسابقات کشتی باچوخه ملی شده است و سعی در جهانی شدن دارد از زحمات امثال احمد سدیدی است.

در روزنامه ی ورزش ایران در تیرماه ۱۳۵۷ در وصف پهلوانی احمد سدیدی چنین آمده است: “سدیدی یعنی از سوخته سرایی هم بهتر و این همان ۱۸ ساله ی ۱۰۴ کیلویی اسفراینی است. احمد سدیدی که به جز وزن سنگین و قد و بالای چشم گیر، تشنه به نظر می رسد تشنه ی بزرگ تر شدن و در این راه، این بدن چند سالی می باید که آموزش صحیح ببیند تا بتواند پاسخ گوی دریای دلیری صاحبش باشد”

از این تیتر ۴۰ سال است که می گذرد و حال با نزدیک شدن به فروردین و مسابقات کشتی باچوخه به رسم هر ساله اسفراین در نوروز ، به سراغ احمد سدیدی پهلوان و نام آور اسفراینی رفته ایم، تا گفت و گویی با او انجام دهیم.

چطور وارد عرصه ورزش و آن هم در رده کشتی سنگین وزن ها شدید؟

پدرم پهلوان و میدان دار کشتی اسفراین بود آرزو داشت قهرمانی من را در کشتی ببیند.

سال ۱۳۵۵ سید محمد خادم ریاست فدراسیون کشتی را بر عهده داشت.

در پی یافتن یک کشتی گیر سنگین وزن بود. در آن زمان ۱۶ سال بیش تر نداشتم، در شهرها به دنبال کشتی گیر سنگین وزن بودند.

قوچان من را معرفی کرد آنها گفته بودند شهرستان اسفراین یک کشتی گیر سنگین وزن به نام احمد سدیدی دارد که می تواند برای آینده ی کشتی ایران افتخار کسب کنند .

به مشهد رفتم هم زمان با تحصیل تمرینات خودم را زیر نظر مسلم فیلابی شروع کردم.

در چهار ماه پیشرفت چشم گیری داشتم به اندازه ای که کسی در مشهد پیدا نمی شد که حریف تمرینی ام باشد به فدراسیون اعلام شد که اگر رشد من را خواستارند باید برای ادامه تمرینات من را به تهران اعزام کنند .

در آن زمان چه کسی در کشتی سنگین وزن جزء بهترین ها بود؟

– آقای سوخته سرایی در آن سال ها در کشتی سنگین وزن بهترین بود تا جایی که در ایران حریف تمرینی نداشت و به همین جهت او به شوروی فرستاده می شد تا بتواند برای کسب مقام جهانی آماده شود.

جناب آقای سدیدی در مصاحبه ای که از رییس فدراسیون کشتی آن زمان سوال شده بود آیا صحت دارد که هیچ کس حریف سوخته سرایی نیست، در پاسخ گفته بود تا چندی پیش بله اما اکنون یک احمد سدیدی داریم، آیا این گفته درست است؟

بله ایشان چنین چیزی گفته بودند و با آمدن من به گروه سنگین وزن ها و حضورم در تهران دیگر فدراسیون مجبور به فرستادن سوخته سرایی به شوروی نبود.

چه مدال هایی را در مسابقات استانی، کشوری و جهانی کسب کرده اید؟

– در دو رشته کشتی آزاد و فرنگی مدال طلای کشور را دارم. کسی به مسابقات جهانی راه پیدا می کند که در مراحل شهرستان، استان و کشور همواره مقام نخست را کسب کرده است. در سال ۵۷ موفق به دریافت مدال نقره جهانی در کشور آمریکا شدم بعد از آن سال، یکبار دیگر در سال ۶۱ برای مسابقات جهانی انتخاب شدم اما متاسفانه به دلیل نداشتن معافیت سربازی از اعزام به مسابقات باز ماندم از سال ۵۷ تا ۶۱ بدون امکانات تمرینات را ادامه دادم و با وجود همه مشکلات قهرمان ایران شدم.

در آن زمان شرایط و امکانات شما به عنوان یک کشتی گیر سنگین وزن ملی چگونه بود و در حال حاضر چگونه است؟

– در آن سال ها ۷ هزار تومان حقوق داشتم چند برابر یک معلم و از رفاه و امکانات خوبی برخوردار بودم از امکانات تحصیلی گرفته تا بادی گارد شخصی جهت حفظ امنیت، در حالی که اکنون هیچ حقوقی برای سال های زحمتم در این حوزه دریافت نمی کنم حتی از بیمه هم برخوردار نیستم.

فرزندان شما با این که شما قهرمان کشتی بودید چطور وارد این عرصه نشدند؟

یکی از مربیان توانمند از من خواست تا فرزندانم را ترغیب کنم پا به عرصه ی ورزشی بگذارند و یقین داشت که به قهرمانی جهان دست پیدا خواهند کرد اما من نامهربانی ها را دیده بودم نخواستم ذهنیت پسرانم هم به سمت ناامیدی در ورزش کشیده شود.

با توجه با این که شما دوره های متمادی از داوران کشتی باچوخه بودید، نظرتان در مورد کشتی باچوخه اسفراین چیست و آینده ی آن را چگونه می بینید؟

– کشتی باچوخه ی شهرستان اسفراین قدمت طولانی دارد بزرگان ما اذعان داشتند که این آیین پسندیده از روز اول بهار تا۱۲ فرودین هر روز در یکی از محله های اسفراین برگزار و حالت تمرینی داشته تا مسابقه ی اصلی در روز ۱۳ فروردین که برگزار می شده است.

به تدریج با پیشرفت اسفراین این آیین به یک مسابقه ی ملی در روز ۱۴ فروردین تبدیل شده است.

متاسفانه مراسم ۱۴ فروردین در سال های اخیر رنگ اصلی خود را باخته است .

دیگر داوری ها در راستای منش پهلوانی نیست و دست هایی با دخالت در این آیین نکو اخلاق پهلوانی را از گود زینل خان گرفته اند

حق کشی در کشتی باچوخه معنا ندارد در هیچ ورزشی معنا پیدا نمی کند در این جا غیرت اسفراینی نباید اجازه ی صورت گرفتن این اتفاق را بدهد.

قدمت بالای این رشته حکایت  از ظرفیت جهانی شدنش دارد به طور مثال ورزش کوراش ورزشی نوظهور در فدراسیون های جهانیست کوراش هم ورزشی محلی بوده که مردمانش توانستند بسیاری از ورزشکاران جهان را درگیرش کنند.

این اتفاق با کمی همت برای کشتی باچوخه ی اسفراین هم خواهد افتاد تنها همت مسئولین را می طلبد و تحققش دور از ذهن نیست.

 

در پایان اگر نکته ای دارید بفرمایید؟

– به جوانان توصیه می کنم ورزش را صرفا در جهت علاقه ، تخلیه ی انرژی و کسب سلامتی پیش بگیرند نه برای دست یابی به قهرمانی، قهرمانی در ورزش بهای سنگینی دارد روزها و شب ها باید سخت  مشغول تلاش باشی، آن زمان که به نقطه ی اوج می رسی و از هیچ حمایتی برخوردار نمی شوی یاس و ناامیدی وجودت را فرا می گیرد گویی عمر خود را تلف کرده ای .

 

 

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن