فرهنگی و ادبی

جشن سپندارمذگان

گرداوری و تنظیم : محمد لعل عوض پور

جشن سپندارمذگان یا جشن اسپندگان روز عشق ایرانی است و یکی از جشن‌های ایران باستان است که در روز ۵ اسفند در گاه شمار زرتشتی که برابر با روز ۲۹ بهمن در گاه شمار خورشیدی است، برگزار می‌شود.

زیرا در گاه شمار زرتشتی ۶ ماهه نخست سال ۳۰ روزه بوده و چون در گاه شمار خورشیدی ۶ ماهه نخست سال ۳۱ روزه است.

روز درست برگزاری جشن سپندارمذگان در گاهشمار خورشیدی ۲۹ بهمن می‌باشد.

این جشن ریشه در امپراتوری هخامنشیان دارد.

در ایران باستان ، این جشن برای بزرگداشت مقام زن بر پا می شد.

و زنان در این روز از کار روزانه معاف بودند و در عوض تمام کارهای خانه بر عهده مردان بود.

در واپسین ساعات همان روز، زنان از طرف شوهران خود هدایایی دریافت می کردند و از زحمت ها و تلاش های آنان طی یک سال، قدردانی به عمل می آمد.

ابوریحان بیرونی در آثار الباقیه ضمن برشمردن ویژگی های این جشن می نویسد :

سپندارمذ ماه فرشته موکل بر زمین است و نیز بر زن های درستکار و عفیف و شوهر دوست و خیرخواه موکل است و در زمان گذشته این ماه و به ویژه این روز عید زنان بوده است و مردان به زنان هدیه می دادند و هنوز این رسم در اصفهان و ری و دیگر بلاد باقی مانده است و به فارسی مردگیران گویند».

همانطور که بیرونی اشاره کرده است سپاس و ستایش از مادران و همسران از ویژگی های یک زن نمونه، از زنان شایسته و سپاس به عمل آمده است.

شایان توجه است ما مسلمانان ایران زمین امروزه و خصوصا بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال ۱۳۵۷، در روز تولد دخت مکرم نبی اکرم (ص)، حضرت فاطمه زهرا(س) از مقام والای زنان و مادران و همسران تجلیل کرده و آنان را بزرگ و عزیز می شماریم.

تا به مقام والای مادران و همسران و قدردانی از زحمات زنان ارج بیشتری قائل شویم.

۱۴ فوریه هر سال ( ۲۵ بهمن) مصادف با “جشن ولنتاین” یا “روز عشاق” است.

جشن ولنتاین، سنتی غربی است؛ اما چند سالی است که از سوی جوانان ایرانی مورد توجه قرار گرفته و یکی از ویژگی های این جشن، هدیه دادن به منظور “عشق ورزی” است.

چگونه می توان عشق را تولید کرد و آن را برای تامین سلامت روح به کار برد؟

مفهوم عشق و جستجو برای دستیابی به آن، به یکی از شیرین ترین و در عین حال تلخ ترین تجربه ها تبدیل شده است.

علاقه، محبت، مهر، و وابستگی عاطفی شدید به کسی یا چیزی را ” عشق ” می نامند.

عشق یک رابطه ظریف احساسی و عاطفی شدید است.

“جشن ولنتاین ” و “سپندارمذ ایرانی” ریشه در یک مفهوم دارند، آن هم “عشق ورزیدن ” و ” مهر ورزیدن” است.

مفهوم عشق در خودش نهفته است و حافظ شیرین سخن در خصوص جاودانی عشاق، چنین می سراید:

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جریده عالم دوام ما

سپندارمذگان و روز عشاق، یا مهرورزی به محبوب، بهانۀ دیگری است که ما انسان ها گرامی ترین گوهر وجودی ما یعنی عشق ورزی  را به خود یادآوری کنیم  و حضور این گوهر تابناک و موهبت گرمابخش زندگی مان را گرامی بداریم.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

بستن
بستن