اجتماعی

خانواده یک سیستم منحصر به فرد

نویسنده : سولماز یارشیر

خانواده اولین کانونی است که کودك در آن پرورش می یابد.

در واقع پایه و بنیان رفتار و عادات کودك در خانه گذاشته می شود.

در اینجا نگاه کوتاهی بر یکی از نظریات مهم خانواده درمانی نظریه ی سیستمی مینوچین می اندازیم.

و با بعضی از مفاهیم زیبای آن به اختصار آشنا می شویم.

رویکرد ساختاری خانواده بر مبنای این مفهوم استوار است که چیزی بیش از پویه های روانی-زیستی منفرد اعضای آن است.

اعضاء در قالب آرایه های خاصی که حاکم بر ارتباطات آنان است با هم رابطه دارند.

این آرایه ها اگر چه به وضوح ابراز یا حتی شناسایی نمی شوند اما یک کل یعنی یک ساخت خانوادگی را به وجود می آورند.

ماهیت این ساختار از نظم و ترتیبی تبعیت می کند که با ماهیت فردی یکایک اعضا متفاوت است.

  درون خانواده از لحاظ انعطاف پذیری یا نفوذ پذیری با یکدیگر تفاوت دارند.

و میزان دسترسی به هر خرده نظام، ماهیت و فراوانی ارتباط و تماس میان اعضاء را تعیین می کند.

خالی از لطف نیست با مفهوم مهم مرزها و انواع مرزها آشنا شویم و ببینیم ما در کدام گروه هستیم.

۱- مرزهای کاملا مشخص :

به حفظ جدایی افراد کمک می کند و همزمان بر احساس تعلق به کل نظام صحه می گذارد .

۲- مرز های بسیار خشک و انعطاف ناپذیر:

باعث ایجاد سد و مانع بین خورده نظام ها می شوند. در این حالت دنیای کودکان و والدین از یکدیگر جدا و متمایز است.

۳-مرزهای پراکنده:

شدیدا گنگ و نامتمایز هستند. بنابرین از سوی سایر اعضا مورد تجاوز قرار می گیرند.

در خانواده ای که کارکرد سالمی دارند مرزهای روشن به هر عضو خانواده احساس من بودن را همراه با احساس گروهی ما ایجاد می کند .

اکثر نظام های خانواده در بین دو گروه در هم تنیدگی ( مرزهای پراکنده ) و گسستگی ( مرزهای خشک و انعطاف ناپذیر ) قرار می گیرند.

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا