اخبار و گزارش

سیری در گذشته با سحرخیزان بی ادعا

اطلاعات مندرج در این متن حاصل جستجوهای شفاهی از مردم شهر و تاریخ شفاهی از مجموعه جمع آوری شده آقای علی محمدی است.

سال ۱۳۳۹ هجری شمسی، اسفراین از خراسان بزرگ، از بخشداری به شهر تغییر یافت.

اولین شهردار در آن زمان زنده یاد آقای علی صادقیان بوده است.

که اولین پل اسفراین(خیابان معلم کنونی) توسط همین شهردار با همت مردم در دهه سی ساخته شده است.

در زمانی که اسفراین تبدیل به شهر می شود تمام خیابان ها خاکی بوده و نظافت آنها شرایط خاصی را طلب می کرده است.

اولین رفتگر، امان الله نوروزی در بخشداری اسفراین و شهرداری به این فکر می افتد که چند نفر دیگر را برای نظافت خیابان ها استخدام کند.

او ۹ نفر را در شهرداری به عنوان رفتگر استخدام می کند که این افراد به شرح ذیل بوده اند.

۱.زنده یاد علی اصغر موری کشتان(سررفتگر)، ایشان از قمه زن های بسیار مهم روز عاشورا در دسته ی سینه زنی مسجد جامع بوده است.

۲. زنده یاد حاج محمد حسن استیری

۳. زنده یاد حاج حسین نوروزی

۴. آقای حاج ابراهیم برزین کشتان

۵. زنده یاد نصرت الله حسین زاده

۶. مشهدی جبار هوشیار شاهسوندی، ایشان اهل روسیه بوده است و به ایران سفر می کند، در آذربایجان در ایل شاهسوندی عاشق دختری به نام بی بی گل می شود، خانواده بی بی گل مانع ازدواج آنها می شوند و برای همین این دو نفر برای دوری از ایل، به اسفراین می آیند و با هم ازدواج می کنند و دیگر به آذربایجان بر نمی گردند.

مشهدی جبار در سن ۹۵ سالگی زندگی را بدرود می گوید.

۷. زنده یاد حسین حسین پور

۸. آقای حاج حسین بذری کشتان

۹. زنده یاد رضا نودهی

این ۹ نفر اولین رفتگرانی بوده اند که صبح زود خیابان های خاکی شهر اسفراین را با ظروف مخصوص آبپاشی و بعد از آن جارو می کشیده اند.

درخت می کاشته اند و آنها را آبیاری می کرده اند.

خلاصه این که تمیزی شهر اسفراین و سرسبزی آن حاصل دستان این مردان زحمت کش بوده است.

از میان این ۹ نفر، با اطلاعاتی که ما به دست آوردیم فقط ۲ نفر از آنها در قید حیات هستند.

این ۲ نفر آقایان حاج ابراهیم برزین کشتان و حاج حسین بذری کشتان هستند.

در مصاحبه کوتاهی که با حاج حسین بذری داشتیم و متاسفانه با حال نامساعد پاسخ ما را دادند به این اطلاعات دست یافتیم.

حسین بذری به خبرنگار نشریه سپهر درباره خودش و شرایط کاریش گفت:

«در  سال ۱۳۳۹، من با شش نفر وارد شهرداری شدم، کار ما بسیار سخت بود، طی ۱۵ سال خیابان ها را با دست و حلبی آبپاشی، جارو و آشغال ها را جمع آوری می کردیم، ماشین و گاری برای بردن زباله ها نبود، بردن زباله ها با ما بود. نهال کاری می کردیم، درختان پارک توسط ما کاشته شد، سنگهای سنگ فرش جلوی مسجد جامع و اطراف آن به وسیله ما رفتگرها از کوه کنده می شد و با یک ماشین روسی به محلی که قرار بود سنگ فرش شود آورده می شد، دستمزدمان را دیر به دیر می دادند و اولین دستمزدی که من گرفتم سه تومان و پنج قران بود. در بعد از انقلاب، فروشگاهی توسط شهرداری با سهام گذاری من و باقی همکارانم تاسیس شد، در آن فروشگاه من ۲۵ هزار تومان سرمایه گذاشتم دقیقا برابر قیمت پنج من زمین در نقاط خوب شهر، که متاسفانه هم پولم رفت و هم اینکه آن فروشگاه آن قدر اجناسش گران بود که از بقالی های محله خرید می کردم. در سال ۱۳۶۸ بازنشسته شدم و دقیقا به یاد نمی آورم حقوق آخرین ماه کاریم چقدر بود. در همه این سال ها هیچ کسی از شهرداری نه یادی از ما کرده و نه به ما سر زده است ».

آقای حاج ابراهیم برزین متاسفانه قادر به سخن گفتن نبودند و به همین منظور پسر ایشان حاج اسماعیل برزین با ما مصاحبه کوتاهی داشتند.

اسماعیل برزین به خبرنگار نشریه سپهر گفت:

«در دهه سی، پل خیابان معلم را کار می کردند پدرم نگهبان آن پل بود و حقوق اولیه ای که از شهرداری به پدرم می دادند ۲تومان و پنج قران تا ۳ تومان بود. از شهرداران آن زمان، آقای صادقیان، ایرجی و نکوئیان را به یاد دارم».

آقای حسن گلی یکی از رفتگران بازنشسته است که بعد از گذشت ده سال از استخدامی این ۹ نفر اولیه، وارد شهرداری می شود او درباره این ۹ نفر گفت: «من همه آنها را به یاد دارم، آنها قبل از ما استخدام شده بودند و شرایط کاری سختی در آن زمان وجود داشت، تمام کارهای فضای سبز، عمرانی، جمع آوری زباله و هر چیزی که مربوط به شهر می شد را ما رفتگرها انجام می دادیم. بعد از انقلاب زمانی که فروشگاه شهرداری تاسیس شد من هم یکی از سرمایه گذاران بودم. ۵۰ هزار تومان در آن سرمایه گذاشتم که متاسفانه سرمایه من هم از بین رفت».

با مراجعه به شهرداری و جستجو در حقوق های کنونی شهرداری دریافتیم که با گذشت ۵۹ سال از شهر شدن اسفراین و تاسیس شهرداری، در حال حاضر ۴۲ نفر رفتگر استخدامی دارد، که حقوق آنها دو میلیون ۴۰۰ تا دو میلیون ۸۰۰ هزار تومان بدون اضافه کاری و مزایاست و با درج اضافه کاری و مزایا، دریافتی آنها تا سه میلیون ۵۰۰ هزار تومان می رسد.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن