فرهنگی و ادبی

شیخ رضی الدین علی لالا

علی بن سعید بن عبدالجلیل لالای قزوینی معروف به رضی الدین علی لالا

از تربیت یافتگان نجم الدین کبری است. تولد ایشان در روستای ادکان، بخش میان دشت اسفراین می باشد.

تاریخ دقیقی از تولد او موجود نیست اما ظاهرا هم سن سلطان العلما پدر مولوی بوده است.

گنبدی در اصفهان به نام گنبد لالا وجود دارد که به نقل از کتاب مجمع الفصیحا و ریاض العارفین که نقل قول ضعیفی به شمار می آید.

آرامگاه رضی الدین علی لالا گفته شده است.(اعتبار زیادی این نقل ندارد)

پدر رضی الدین عل لالا، سعید پسر عموی سنایی غزنوی بوده است.

رضی الدین علی لالا سفرهای زیادی در راه عرفان داشته است.

که در این سفرها 113 شاه(اساتید درجه یک عرفان) را ملاقات کرده و از آنها خرقه صوفی دریافت نموده است.

لقب لالا به نقل و قول از صوفیان، از آنجایی که ایشان همیشه ذکر «لا اله الا الله» را بر زبان داشته معروف به لالا شده است.

به نقل از کتاب ریحانه الادب و روضات الجنات آمده است شبی علی لالا در خواب می بیند که در عالم باطن نردبانی گذاشته شده

و او کنار نردبان ایستاده و اشخاص زیادی از نردبان بالا می روند و دستشان را نفر دوم می گیرد.

و به نفر سومی می دهد و آنها در آسمان محو می شوند.

علی لالا این موضوع را برای پدرش بازگو می کند. پدرش که عارف نامی بوده است می گوید:

«توسط همان شخصی که در عالم باطن با شما ارتباط برقرار کرده است به درجه ارشاد خواهی رسید» .

رضی الدین علی لالا در پی یافتن مراد خود در سفرهای طولانی قدم می نهد.

در یک مقطعی از زندگیش شاگرد روزبهان شیرازی معروف به روزبهان کبیر می شود.

روزبهان شیرازی خودش استاد نجم الدین کبری بوده و آن زمان که علی لالا به نزد او می رود

روزبهان کبیر به نجم الدین کبری درجه ارشادی داده و او را به خوارزم فرستاده بود.

در همین اوضاع رضی الدین علی لالا به خوارزم می رود و در خانقاه احمد یسوی مشغول به ذکر و شاگرد او می شود.

در آنجا گم شده خود را پیدا می کند که همان نجم الدین کبری است.

از خانقاه احمد یسوی به نزد نجم الدین کبری می رود و از نجم الدین کبری خرقه می گیرد.

و ماموریت پیدا می کند تا به میان دشت اسفراین بیاید و در آنجا خانقاه و تشکیلات برپا کند (قبل از شهادت نجم الدین کبری توسط مغول ها) که بزرگترین شاگردش هم شیخ احمد ذاکر گورپانی است.

ایشان در سال 649 قمری متوفی می شود و در کنار روستای ادکان دفن می گردد.

اگر از  تربت جام سیف الدین باخرزی، در نیشابور شیخ عطار نیشابوری، در جوین سعدالدین خوموی با پسرش  ابراهیم،

در میان دشت اسفراین رضی الدین علی لالا، در تبریز بابا کمال جندی و در قونیه سطان العلما(پدر مولوی) و چند نفر دیگر که دوازده نفر بوده اند

حلقه ای از شاگردان نجم الدین کبری هستند و همکلاسی بوده اند.

و روابط نزدیکی داشته اند که از سطوح عرفانی تقریبا یکسانی برخوردار بوده اند.

که متاسفانه در میان این ها نام برخی بزرگ شده است .

چون به مابقی آنها در مناطقی که دفن شده اند پرداخته نشده است به طور مثال در میان آنها عطار و سلطان العلما بهتر شناخت ایجاد شده

و روی آنها کار بیشتری انجام گردیده زیرا که یکی در نیشابور و دیگری قونیه بوده است.

عشق ار چه بسی خون جگرها دهدت                          می خور، چو صدف که هم گهرها دهدت

هرچند که بار عشق باریست عظیم                             چون شاخ بکش بار، که برها دهدت

(سروده شیخ رضی الدین علی لالا)

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا