فرهنگی و ادبی

قرآن به زبان پارسی

رضا ارغیانی

به نام خداوند خورشيد و ماه

اخيرا يكى از شبكه هاى سيما، مناجات امام على(ع) با خدا را با زیرنویس فارسى پخش كرد.

چقدر دلنشين و خاضعانه بود اين مناجات!

آن قدر به دلم نشست كه تا پايان نشستم و ترجمه ى فارسى اش را خواندم.

بماند که نيم نگاهى هم به اصل مناجات مى انداختم.

نكته ى قابل تامل اينجاست كه اگر تلويزيون زیرنویس فارسى اين مناجات را پخش نمى كرد،

بنده به عنوان يك فارسى زبان چطور می توانستم اين مناجاتِ عربى را بفهمم؟

قرآن كريم هم تقريبا همين ويژگى را دارد.

صد البته قرائت قرآن به زبان عربى مزايا و ثوابى خاص دارد.

ولى سوالى كه سال هاست ذهنم را مشتعل كرده، اين است كه آيا هدف خداوند عالِم از نزول قرآن كريم، فقط قرائت آن به زبان عربى بوده است؟

حتى براى عجم؟

مگر نه اين كه خداوند، قرآن را براى هدايت بندگانش نازل كرده است؟

پس تكليف اكثر قريب به اتفاق ما ايرانيان كه از طرفى مسلمان هستيم و قرآن را به جان مى خريم، و از طرفى به زبان عربى تسلط نداريم، چه مى شود؟

آخر تا زمانى كه فرمايش و دستورات خداوند را نفهميم، چطور مى توانيم به آن عمل كنيم و هدايت شويم؟

بى شك قياس مع الفارق است مقايسه ى ديوان حافظ با قرآن كريم.

ولى تصور كنيد يك شخص عرب كه زبان فارسى نمى داند، ديوان حافظ را به فارسى بخواند.

يا آن را به فارسى حفظ كند. پُر واضح است عربِ فرهيخته، ترجمه ى ديوان حافظ به عربى را خواهد خواند و بهره مند خواهد شد.

بياييم قرآن، اين كتاب ارزشمند و آسمانى را به فارسى هم بخوانيم.

و البته با تدبر و تامل و تعمق بخوانيم، تا بدين وسيله به حديث گوهربار، راه گشا و عالمانه ى پيامبر اكرم(ص) كه فرمودند:

يك ساعت تفكر از هفتاد سال عبادت برتر است، جامه ى عمل پوشانده باشيم.

و نيز به اين باور برسيم كه اگر اهميت فهم قرآن از حفظ و قرائت آن بيشتر نباشد، هرگز كمتر نيست.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا