هنر

معرفی ساز دیوان | معرفی موسیقی سنتی

مهرانه مژدکانلو

400سال پیش که در فیروق ( 25 کیلومتری خوی) سازی به نام دیوان ساخته شد.

کسی تصور نمی کرد این ساز عاشقان موسیقی را دیوانه و مدهوش خویش کند.

چنانکه سوران پیری بدون استاد این ساز را فرا گیرد تا با آن احساسات و سخنان قلبش را بیان کند.

نوازندگان این ساز معتقدند که دیوان از جانش سخن می گوید و صدای احساسات درونی را به گوش شنوندگان می رساند.

دیوان که بی شباهت به اسبی نجیب و با اصالت نیست.

این ساز ساخته شده از چوب های سخت ماهون و پروانه و سیم های آن از جنس موی یال اسب و خرک آن از شاخ و استخوان است.

صفحه آن ساخته شده از صنوبر و دارای بلندگوهایی گل مانند است که صدای قلب نوازنده را فریاد می زند.

این ساز با 24پرده و 7سیم به خوبی رسالت اصلی اش را که مقام نوازی و ملودی نوازی است انجام می دهد.

دیوان سحرآمیز همواره با تغییرات، پیش رفته و نوازندگان و عاشقانش آن را به روز کرده اند به گونه ای که در موسیقی جاز، راک، بلوز و به ویژه پاپ می تواند خودنمایی کند و همراه با زمانه به پیش رود.

ساز دیوان 25 سال است که از طرف کردستان عراق و ترکیه وارد ایران شده است .

و  علاقه مندان را به سمت خود جذب کرده است.

اما به دلیل کمبود افرادی که نسبت به آن آگاهی دارند این ساز تا حدودی مجهول و ناشناخته باقی مانده است.

تنها دیوان نواز شرق ایران مسعود اخلاقی راد(مسیح) می باشد.

دیوان از جمله سازهای مضرابی است. این ساز یک ساز کُردی است.

و یکی از سازهای خانواده تنبور به حساب می‌آید، که غیر از کردستان ترکیه در مناطق مختلف کردستان عراق و کردستان ایران و کردستان سوریه استفاده می‌شود.

و انواع خاصی از آن در مناطق مختلف کردستان ترکیه وجود دارد. دیوان سایز بزرگتر تنبور است.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگیری کپچا ...

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا