اجتماعی

میانجی گری کیفری و صلح و سازش

ملیکا خدادوست مقدم

یکی از نوآوری های قانون دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ :

پیش بینی صریح امکان ارجاع امر کیفری به میانجیگری از سوی مقام قضایی در ماده ۸۲ قانون فوق الذکر می باشد.

همچنین ماده ۱۹۲ قانون مذکور مبین تکلیف بازپرس بر ارجاع امر به میانجیگری و ایجاد صلح و سازش میان طرفین است.

ارجاع به میانجیگری اقدامی است که با الهام از آموزه های عدالت ترمیمی و به منظور سازش طرفین

و خارج ساختن پرونده های کم اهمیت از فرآیند قضایی پیش بینی شده است.

از طرف دیگر به موجب ماده ۳۱ قانون اصلاح پاره ای از قوانین دادگستری مصوب ۱۳۵۶، وکلای دادگستری موظف شده اند.

در دعاوی جزایی که با گذشت شاکی تعقیب قانونی آنها موقوف می شود.

قبل از اقامه دعوی سعی نمایند بین طرفین  دعوا سازش دهند و انجام وظیفه را در ضمن دفاع تصریح نمایند.

هم چنین بعد از طرح دعوی در جریان رسیدگی نیز مساعی خود را در این زمینه معمول دارند.

این تکلیف بعد معنوی کار وکیل را بیان می کند، که البته با معافیت وکلایی که با صلح فصل خصومت کرده اند.

از پرداخت مالیات و اقداماتی از قبیل(ماده ۳۴ همان قانون)، مبین توجه و علاقمندی مسئولین به فصل خصومت از طریق صلح و سازش است.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن