اخبار و گزارش

نفس های آخر جنبش دانشجویی

ارسال شده توسط : خانم خاتون شریف زاده

دانشگاه به جز اینکه محلی برای کسب علم محسوب می گردد.

مکانی است که اندیشه های متفاوت فرهنگی و سیاسی را در جوانان شکل می دهد.

تشکلات فرهنگی و سیاسی در فضاهای دانشگاهی راهی است برای اینکه جوانان خود بتوانند به نقد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی دولتمردان و جامعه ای که در آن هستند.

و قرار است که روزی به دست آنان مدیریت شود بپردازند.

فعالان سیاسی-فرهنگی دانشجویی که از دهه ی 30 شمسی در دانشگاه تهران شکل گرفت، اولین نقدها را در ایران از سمت جوانان دانشجو به سیاست ها و فضای فرهنگی زمان خود به حکومت وقت انجام داد و امروز هر آنچه شکل گرفته است وام دار همان اولین هاست.

فعالیت های دانشجویی پس از انقلاب اسلامی به صورت جدی در فضای باز سیاسی در اواخر دهه ی 70 و اوایل دهه ی 80 به اوج خود رسید.

اما متاسفانه پس از آن دچار رکود و افول گردید تا این که در دهه ی 90 با باز شدن فضای سیاسی کشور به صورت محدود دوباره فعالیت های تشکلات دانشجویی شکل گرفت.

برای اطلاع از فعالیت های کنونی تشکلات دانشجویی سری به تشکلات دانشجویان دانشگاه فنی مهندسی شهرستان زدیم.

و از دبیران سه تشکل انجمن اسلامی، فرهنگ و سیاست، بسیج دانشجویی و کانون قرآن و عترت دعوت کردیم تا گفت و گویی با نشریه سپهر حول محور فعالیت های خود داشته باشند .

که از این میان بسیج دانشجویی در جلسه ما شرکت نکردند.

افشین مصطفوی، دبیر تشکل فرهنگ و سیاست دانشگاه فنی مهندسی درباره ی رویکردهای تشکل فرهنگ و سیاست گفت:

«11 ماه است که من دبیر این انجمن شده ام، در دوره ی قبل رویکردهای انجمن به سمت رویکردهای میدانی و نمایشی مانند سخنرانی ها، برگزاری همایش و کارهای این چنینی بود که ما تغییراتی در آنها ایجاد کردیم و فعالیت ها را به سمت کار فکری کردن و آموزش کادر تخصصی و تشکیلاتی که بتوانند کارهای تشکیلات دانشجویی را انجام دهند و همچنین نویسندگی، تحلیل مسائل روز و ژورنالیستی در سطح حداقل پایه دانشجویی یاد بگیرند بردیم و از طرفی مجوز برای یک نشریه ی دانشجویی را با نام «نشریه ی خرداد»گرفتیم که ان شاالله بتوانیم در همین ماه به چاپ برسانیم».

محمد مهدی دهقانی دبیر انجمن اسلامی دانشگاه فنی مهندسی درباره ی فعالیت های انجمن اسلامی در دانشگاه گفت: «یک سری فعالیت های فرهنگی مانند نشست های کتاب خوانی، جشن های مختلف و جلسات در دانشگاه داشته ایم اما در مورد فعالیت های سیاسی متاسفانه به دلیل پرت بودن شهر اسفراین خیلی وارد مباحث سیاسی نشده ایم چرا که دعوت از یک سخنران مهم به این شهر کار مشکلی است و تبعا نمی پذیرند که برای سخنرانی بیایند ».

حامد یوسفی دبیر کانون قرآن و عترت دانشگاه فنی مهندسی درباره ی فعالیت های فرهنگی خود و تیمش در دانشگاه گفت« وقتی وارد کانون شدم آقای ساربان دبیر کانون بود و من نایب دبیر کانون شدم سعی کردم گروه های مختلفی را بسازم و برای هر گروهی دبیری بگذارم، جلساتی بین همه ی تیم برگزار شد و گفت و گوهای سازنده ای شکل گرفت. در حال حاضر در جلسات هر گفت و گویی که انجام می شود متناسب با گفت و گوها آیات قرآنی هم آورده می شود و بسیار جذاب برای همه شرکت کنندگان است».

مصطفوی با اشاره به بسته بودن فضای سیاسی کشور درباره ی اوضاع سیاسی و فرهنگی دانشگاه و فعالیت های دانشجویی اذعان کرد:«متاسفانه دانشجوی امروز تمایلی به کار سیاسی در سطح دانشگاه ندارد و بیشتر مصرف کننده ی محصول سیاسی است. حقیقتا من دانشجویی که پیش رو باشد، منتقد و راهنمای عمل سیاسی و فرهنگی جامعه باشد و فراتر از سطح جامعه بیاندیشد نمی بینم. امروز نهایتا چند تشکل در دانشگاه وجود دارد که اکثر آنها به بیرون یا داخل دانشگاه مانند اشخاص قدرتمند، رییس دانشگاه یا جریان خاصی وصل هستند و با همین تفکر که بدون وابستگی نمی توان به حیات ادامه داد پیش می روند. وقتی ما بدون وابستگی وارد عمل شدیم برای همه جای تعجب داشت که چطور از پس امور روزمره ی خود بر می آییم».

یوسفی با عنوان این مطلب که نمی توان از وضع ظاهر کسی باطن او را قضاوت کرد ادامه داد: «رغبت به پیوستن به تشکلات در دانشجویان زیاد است، با آنچه از تشکل فرهنگ و سیاست دیده ایم با آنها مشکل داریم و عملا شمشیر را با این تشکل از رو بسته ایم».

دهقانی با ذکر این موضوع که جوانان دهه ی هشتاد تازه وارد، در دانشگاه از فعالیت های سیاسی دوری می کنند ادامه داد:«دانشجویان به صورت خودجوش فعال نیستند، دانشجوی امروز منفعل است و دهه ی هشتاد که تازه وارد دانشگاه شده است در هیچ موردی دل به کار نمی دهد حتی فعالیت های علمی و شخصی خودش».

مصطفوی درباره ی مشکلاتی که بر سر راه تشکلات دانشجویی است گفت: «آستانه ی تحمل سیستم در هر سطحی پایین آمده است، مصونیت صحن دانشگاه و عدم ورود قدرت به دانشگاه وجود ندارد، پیچ و خم گیرودار اداری وحشتناک است برای هر کار فرهنگی هزاران مانع قرار داده اند کلی آیین نامه های مختلف برای تشکل های دانشجویی ایجاد کرده اند، کار جمعی در دانشگاه مرده است، پست ها در دانشگاه جا به جایی زیاد دارد، مثلا امروز معاونت فرهنگی می رود مدیر آموزشی می شود و بالعکس، نوآوری و خلاقیت در دانشگاه معنی ندارد، بودجه ی فرهنگی دانشگاه اندک است، بودجه تشکلات به عهده ی معاونت فرهنگی دانشگاه است و این بودجه پس از طی کردن پیچ و خم اداری به ته می رسد و ته مانده ی ته مانده  بودجه اگر باشد به تشکلات تعلق می گیرد».

یوسفی با اشاره به این مطلب که کانون قرآن و عترت ظرفیت بالایی دارد اظهار کرد: « بچه هایی که عضو کانون شده اند ارزشی هستند و دلی آمده اند و جز لوح تقدیری که در مسابقات نصیب آنها می شود چیزی دریافت نمی کنند و هیچ مسئولی از آنها حمایت نمی کند، زبانی شاید کسی قربان صدقه ما برود اما در عمل هیچ حمایتی در کار نیست».

دهقانی با اظهار این مطلب که خط فکری بسیج دانشجویی با خط فکری انجمن اسلامی نزدیک تر است ادامه داد: « آینده ی خوبی برای تشکلات و فعالیت های دانشجویی نمی بینم چون به انفعال رسیده اند و این انفعال به مرور ضربه خواهد زد و از طرفی بودجه های اختصاصی بسیار کم است و هیچ برنامه ای نمی توان با آن اجرا کرد».

مصطفوی با اشاره به این موضوع که جنبش دانشجویی تحول خواه و غیروابسته نفس های آخر خود را می کشد گفت:«ممنوعیت های سیستماتیک و یک سری خودسانسوری به تشکلات ضربه زده است و من آینده ی جنبش دانشجویی را تاریک می بینم ».

 

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا