اجتماعی

 نگاهی به خودکشی در قانون

ارسال توسط : خانم لیلا رضاپور

هر سال در تاریخ دهم سپتامبر به مناسبت روز جهانی پیشگیری از خودکشی، به منظور افزایش اطلاع رسانی اقداماتی پیشگیرانه ضروری با هدف کاهش نرخ قربانیان خودکشی در سراسر جهان صورت می گیرد.

مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی با همکاری سازمان بهداشت جهانی و فدراسیون جهانی سلامت روان این روز را میزبانی می کنند.

خودکشی نوعی رفتار وپدیده ای ضد اجتماعی است .

که معمولا در پی فشارهای اجتماعی و خانوادگی شکل می گیرد. به عبارتی دیگر در قانون خودکشی نوعی قتل نفس همراه با وحدت قاتل و مقتول است.

با این حال  در غالب سیستم های حقوقی کشورها، خودکشی جرم نیست.

در قانون مجازات اسلامی ایران نیز خودکشی و خودزنی جرم شناخته نشده است .

چرا که اِعمال کیفر نسبت به فرد خودکشی کننده، جنبه پیشگیری ندارد و هر نوع عکس العملِ قانونی به بستگان فرد خودکشی کننده لطمه مادی و معنوی می زند.

در سال ۱۳۸۸ قانون گذار با تصویب قانون جرایم رایانه ای دعوت به خودکشی را جرم انگاری نمود.

طبق بند ج ماده  ۱۵ و ۱۶ این قانون «هر کس از طریق سیستم رایانه ای یا مخابراتی برای ارتکاب جرایم و انحرافات جنسی یا دیگر جرایم یا خودکشی یا استعمال مواد روان گردان اشخاص زیر ۱۸سال تمام  را آموزش داده، یا تبلیغ یا تحریک یا تهدید یا تشویق یا دعوت کرده یا فریب دهد،یا طریق ارتکاب یا استعمال آن ها را تسهیل کند یا آموزش دهد به حبس از نود و یک روز تا یک سال  یا جزای نقدی از دو میلیون و ۵۰۰ هزار ریال تا ده میلیون ریال یا به هر دو مجازات محکوم خواهد شد».

مطابق با این قانون برای این که دعوت به خودکشی جرم باشد باید منحصرا از طریق سامانه های رایانه ای ومخابراتی باشد.

 

 همچنین  بر اساس ماده ۸۳۶ قانون مدنی ایران :

هرگاه کسی به قصد خودکشی خود را مجروح یا مسموم کند یا اعمال دیگر از این قبیل که موجب هلاکت است مرتکب شود و پس از آن وصیت کند، آن وصیت در صورت هلاکت باطل است و هرگاه اتفاقا منتهی به موت نشد وصیت نافذ خواهد بود.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن