اجتماعی

هر چی بهت میگم بگو چشم | جمله ای آشنا

ارسال توسط : خانم سولماز یارشیر

«هر چی بهت میگم بگو چشم» این جمله ی آشنایی است برای همه ی ما، چه زمانی که کودک بودیم و چه حال که والد شده ایم.

دقت کرده اید همه ی ما انسان ها در کودکی به دنبال تایید و تشویق دیگران بوده ایم، مهر، کارت صد آفرین ، بیست و…

در ذات این جمله ی دستوری هم ما به دنبال همان تایید قدیمی هستیم.

یعنی بچه ای تربیت کنیم که دیگران بپسندند، بچه ای که با صدای بلند حرف نزند، با عدالت رفتار کند، خطایی از او سر نزند  و … خلاصه همه بگویند:

«آفرین با تربیت فرزندت»

در اصل دلمان برای این والدین باید بسوزد و بعد برای کودکان، چرا که آنها در بزرگسالی هم به دنبال تایید دیگران هستند. می خواهم خیالتان را راحت کنم  تنها با داشتن یک ربات برنامه ریزی شده می توانید کارت صد آفرین بگیرید.

پس نگران نباشید، داشتن فرزند پر فراز و نشیب است. اتفاق های غیر قابل پیش بینی، رفتارها و حرف هایی که اصلا انتظارش را ندارید.

جملاتی مانند «هر چی بهت میگم بگو چشم» آغازگر نزاع بین والدین و کودک است.

بهترین راه حل برای رسیدن نتیجه درست به کار‌گیری همیاری است.

با به‌کارگیری همیاری، والدین می‌توانند با تکیه بر احساسات و عواطف کودکان، یاریگر آنان باشند.

وقتی دیگران به شما می‌گویند مرتکب چه اشتباهی شده‌اید، برای شما دشوار است کاری را که لازم است انجام دهید.

در عوض زمانیکه کسی مساله‌ای را برای شما بازگو می‌کند، تمرکز حواس برایتان آسانتر است.

پس:

۱. آنچه را می‌بینید توصیف کنید.

مثال:«چراغ اتاقت روشنه!»

اشتباه: « مگه صد مرتبه بهت نگفتم این لامپ خاموش کن همین کارا رو  می کنی که اعصاب من خورد میکنی»

۲. اطلاعات را در اختیار کودکتان قرار دهید.

مثال: «اگه شیر رو توی یخچال نذارین، ترش میشه»

اشتباه: « کی این شیر رو روی میز گذاشته رفته پی بازیش خوب، خراب میشه، من دیگه شیر نمی خرم!»

به تفاوت میان اثر یک عبارت طولانی و تاثیر یک کلمه واحد توجه کنید.کودکان از توضیحات بلند نفرت دارند، برای آنان یک یادآوری کوتاه بهترین چیز است.

۳. منظورتان را با یک کلمه بیان کنید.

مثال:  «لباست رو بزار رو جالباسی».

اشتباه: « وای از دست تو شلخته تو این خونه جا نیست راه بری از بس که تو همه چیز می‌ریزی من بدبخت چه گناهی کردم»

والدین باید با فرزندانشان در مورد احساسات خود حرف بزنند تا کودکان هم یاد بگیرند، نباید رفتار ها را تعبیر و تفسیرکرد. بلکه باید شفاف در مورد آنها صحبت کرد.

پس:

۴. در مورد احساسات خود حرف بزنید.

مثال:«وقتی صدات میکنم و جواب نمیدی واقعا احساس میکنم مامان واست مهم نیست و ناراحت میشم»

اشتباه : «لج من در نیار مگه تو کری که جواب نمیدی؟»

گاهی اوقات گفتار به اندازه نوشتار موثر نیست.

۵. منظورتان را برای فرزندتان بنویسید.

مثال: می توان یک یادداشت روی تلویزیون چسباند.

«اول مشقاتو تموم کن».

با درگیر کردن کودکان در مسیر می توان از درگیری و نزاع روزانه کم کرد.

امیدوارم با روش‌های ذکر شده شما هم با به کارگیری همیاری کودکان بتوانید روابطتان را مدیریت کنید.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا