گردشگری و محیط زیست

گردشگری سبز

ارسال شده توسط : خانم خاتون شریف زاده

در عصر حاضر صنعت گردشگری به عنوان بزرگترین صنعت جهان امروز و همچنین یکی از ارکان توسعه پایدار بیان شده است.

گردشگری در جهان تا رسیدن به وضعیت کنونی، مراحل گوناگونی را از توسعه پشت سر نهاده است.

اولین شکل توسعه در این صنعت «گردشگری انبوه» بود که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت.

و علت آن تمایل مردم برای سفر به نقاط مختلف جهان بود.

این تمایل زمانی به وجود آمد که مسئله ی حمل و نقل به صورت آسان تر اتفاق افتاد.

در آن زمان مهم ترین دغدغه ی گردشگری، پیدا کردن مکان هایی برای اقامت و پذیرایی افراد بود.

از طرفی حضور انبوه گردشگران در یک نقطه، زیبایی و لطافت محیط را بر هم می زد و به فرهنگ و اجتماع مردم بومی لطمه وارد می نمود.

که همین امر موجب طرح تفکرات نوینی شد که متضمن حفظ محیط زیست و همچنین آسایش گردشگران در کنار هم باشد.

بدین جهت پس از گردشگری انبوه، گردشگری جایگزین گسترش پیدا کرد که خود به گروه های مختلفی مانند گردشگری شهری، روستایی، ایلیاتی، سلامتی، اکوتوریسم، ماجراجویانه، مسئولانه و…تقسیم شد.

که امروزه ما به مجموع آنها «گردشگری سبز» می گوییم.

مدافعان این نوع گردشگری باور دارند که مطالعه در حوزه ی گردشگری باید نظام مند باشد.

و عناصر تشکیل دهنده ی آن جزء به جزء باید شناسایی شود و از طرفی ارتباط هر یک با دیگری بررسی گردد.

از میان انواع گردشگری طبیعت گردی یا همان اکوتوریسم و زمین گردشگری یا همان ژئوتوریسم از انواع گردشگری سبز است.

که جایگاه خود را در دنیای امروز پیدا کرده است.

طبیعت جاندار(اکوتوریسم) و طبیعت بی جان(ژئوتوریسم) دو قسمت از گردشگری های جذاب است .

که علاقمندان به طبیعت را به سوی خود جذب می کند.

جاذبه های اکوتوریستی مانند کوه نوردی، غارگردی، شکار و صید، طبیعت درمانی، بیابان گردی، ورزش زمستانی، ورزش های ساحلی، مردم شناسی، پارک های طبیعی و حیات وحش و دامنه نوردی نمونه هایی از این نوع گردشگری هستند.

اکوتوریسم پایدار به گردشگران، چشم اندازی تضمین شده و قابل قبول از طبیعت بکر و جذاب عرضه می کند.

مسئولیت توسعه ی اکوتوریسم پایدار با شرکت های سرمایه گذاری گردشگری است.

بدون شک فعالیت های گردشگری در مناطق اکوتوریستی پیامدهای زیست محیطی مربوط به خود را دارد که می تواند مستقیم یا غیرمستقیم باشد. اثرات مثبت آن ترویج فرهنگ زیست محیطی در گردشگران و نزدیکی فرهنگ ها، کسب ارز خارجی و افزایش درآمد ناخالصی ملی و گسترش امکانات اقامتی، پذیرایی و…، ایجاد زمینه ی اشتغال در مقوله هایی مانند تولید و فروش کالا، حمل و نقل، خدمات و توسعه محل تجمیع فعالیت های گردشگران است و به موازات همین پیامدهای مثبت، بدون شک اثرات منفی زیست محیطی مانند تخریب محیط های طبیعی در اثر پیاده روی در بیشه زارها و مراتع، آتش سوزی در جنگل ها، بوته کنی، نابودی گیاهان، پراکندگی زباله ها در سواحل آبی، دریاچه ها، رودخانه ها، چشمه ها، پارک ها و فضاهای باز، ایجاد ساخت و سازهای بی رویه در حوالی مراکز گردشگری، افزایش آلودگی صوتی و آلودگی هوا در اثر تردد وسایل نقلیه و شلوغی مردم، نابودی حیات وحش و گونه های گیاهی است.

این اثرات منفی را می توان با فرهنگ سازی و آموزش در اجتماع بومی و گردشگران، کنترل ساخت و سازها، نظارت محیط زیستی و نظام مندی گردشگری به کمترین حد ممکن رساند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که موضوع گوگل است Privacy Policy and Terms of Use.

من با این شرایط موافق هستم .

دکمه بازگشت به بالا